Search Results

Ik ga nog even door hoor! De Parkstraatkerk heeft behalve een op architect Frank Lloyd Wright geïnspireerde ruimtelijkheid een aantal mooie ramen in realistische en Art Deco-stijl.

En dan Velperweg 17. Ik was daar in 2020. Het pand werd toen opgeknapt. In het interieur mooie Jugendstil-en Art Deco-details. Ook mooi glas-in-lood. De verder vrij traditionele (trap-)gevel verraadt het niet. Bouwjaar: 1907.

Meer glas-in-lood in het oude stadhuis.

Er zijn in Arnhem ook gebouwen met fraaie glas in loodramen. Bijvoorbeeld het Maarten van Rossumhuis. Verschillende burgemeesters lieten bij vertrek een persoonlijk raam achter in de werk-en ontvangstkamer op de eerste verdieping. Linksboven het raam van Matser, de wederopbouw-burgemeester.

Achter soms indrukwekkende en soms hele gewone gevels verbergen zich soms schitterende trappenhuizen, die dan alle kenmerken van de bouwstijl laten zien. Mijn favoriet? De trap in de Creuzbergschool, mooi voorbeeld van de Amsterdamse school.

Er zijn meer fraaie trappenhuizen. Hier nog enkele. Let op dat mooie indirecte licht in het trappenhuis linksboven! En die enorme trap van gelamineerd eiken in het midden, die heel rozet domineert. Rechtsonder een gietijzeren trapje uit de 19e eeuw.

Aan de westrand van Arnhem tref je het mooiste bedrijvenpark van Nederland: Arnhems Buiten, ofwel terrein den Brink, ofwel Electricity Campus. Daar doe ik ook met veel plezier rondleidingen. Er is veel moois te vinden: architectuur van de Haagse en Delftse School, bijzondere bomen en techniek.

Jammer dat het Heidemij-gebouw zo ver uit het centrum van Arnhem verwijderd is, want het is een prachtgebouw. Het weerspiegelt wel de standenmaatschappij van toen, want die indrukwekkende natuurstenen ingangspartij was alleen voor de directie. Het personeel moest achterom.

Verder op de Apeldoornseweg, hoog boven Arnhem zien we het indrukwekkende gebouw van de Heidemij, nu in gebruik door advocaten. De Bazel was de architect, ook bekend van het gebouw van de NHM, nu stadsarchief van Amsterdam. Gebouwd in 1912/13 in een nog kale omgeving. Het doet denken aan het Vestagebouw. De Bazel heeft Diehl duidelijk geïnspireerd. Heel jammer dat het terrein rond 1960 is volgebouwd met o.a. die 40 meter hoge toren. Dat doet helaas fors afbreuk aan het silhouet van het hoofdgebouw. (De familie Van der Valk bouwt zo ongeveer bij elke stad in Nederland een hotel met dat model...........)

Apeldoornseweg 3: Diehl en de Art Nouveau. Diehl was een bijzondere architect. Als je de tijd neemt om een gevel rustig te bekijken, dan zie je een prachtig spel van vorm-restvorm en bijzondere combinaties van materialen. En een goed oog voor detail. Geen ornament is hetzelfde. (Het viaduct is niet door Diehl ontworpen)

De Apeldoornseweg was ooit te smal. Het viaduct ook. De hele huizenrij aan de westzijde werd gesloopt en het viaduct verbreed. Dat gebeurde rond 1900. Zo ontstond die enorm brede "Avenue". Tussen 1900 en 1915 zijn de nieuwe huizen gebouwd. Stuk voor stuk zeer de moeite waard. Diehl ontwierp de rij met huisnummers 43-57. Het was het hoogtepunt van de Art Nouveau.

De "Kop van de Apeldoornseweg" Rechts stond ooit die monumentale villa van weduwe Scheidius-Lüps, die gesloopt is voor dat prachtige post- en telegraafkantoor in de stijl van de Amsterdamse School. Gebouwd in 1922 en in 1944 door de bezetter met Trotyl opgeblazen. In 1954 kwam daar Rembrandt theater. Het oorspronkelijke Rembrandt stond in de Steenstraat en is door de Hitlerjugend opgeblazen. Een Art-Deco-monument ging verloren. Daar staat nu een pand waar ik geen foto van plaats. Alle drie panden gaan mooi mee met de buiging van Singel naar Apeldoornseweg. Aan de linkerkant stond eind 19e eeuw die zwaar bebaarde villa. Daar kwam de Twentse bank in, die een aantal keren verbouwd is. Wat daar nu staat zou ik eigenlijk ook niet moeten tonen.